Matthew 20:1-16
Why be envious because I am generous?
Jesus said to his disciples: ‘The kingdom of heaven is like a landowner going out at daybreak to hire workers for his vineyard. He made an agreement with the workers for one denarius a day, and sent them to his vineyard. Going out at about the third hour he saw others standing idle in the market place and said to them, “You go to my vineyard too and I will give you a fair wage.” So they went. At about the sixth hour and again at about the ninth hour, he went out and did the same. Then at about the eleventh hour he went out and found more men standing round, and he said to them, “Why have you been standing here idle all day?” “Because no one has hired us” they answered. He said to them, “You go into my vineyard too.” In the evening, the owner of the vineyard said to his bailiff, “Call the workers and pay them their wages, starting with the last arrivals and ending with the first.” So those who were hired at about the eleventh hour came forward and received one denarius each. When the first came, they expected to get more, but they too received one denarius each. They took it, but grumbled at the landowner. “The men who came last” they said “have done only one hour, and you have treated them the same as us, though we have done a heavy day’s work in all the heat.” He answered one of them and said, “My friend, I am not being unjust to you; did we not agree on one denarius? Take your earnings and go. I choose to pay the last comer as much as I pay you. Have I no right to do what I like with my own? Why be envious because I am generous?” Thus the last will be first, and the first, last.’
In his teaching, Jesus Christ gives us a parable about a landowner who hired workers at different times of the day to work in his vineyard. At the end of the day, all the workers received the same wage: one denarius. This caused resentment among those who had been hired first, even though they had agreed to that wage. They were troubled because those who came later received the same amount as they did.
Jesus indicates on the value of one denarius. The amount of this money was the average wage of one day, which was able to support the family for that day.
This is about my life, God gives me, how much I need in my life. He knows, what I need to prosper my daily and spiritual life. The meaning the Gospel teaches me trust to God. Even I would like to more, this is about everything I need, even if it is a minimum it seems to me.
My God, let me understand your providence in my life. Amen.
(Mt 20, 1-16a)
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: "Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”. A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi".
W swoim nauczaniu Jezus Chrystus daje nam przypowieść o właścicielu winnicy, który najął robotników o różnych porach dnia do pracy w swojej winnicy. Pod koniec dnia wszyscy robotnicy otrzymali tę samą zapłatę: jednego denara. Wywołało to niezadowolenie wśród tych, którzy zostali najęci jako pierwsi, choć zgodzili się na taką zapłatę. Byli poruszeni tym, że ci, którzy przyszli później, otrzymali tyle samo co oni.
Jezus wskazuje na wartość jednego denara. Była to zwyczajna zapłata za jeden dzień pracy, wystarczająca, aby utrzymać rodzinę przez ten dzień.
Ta Ewangelia mówi o moim życiu. Bóg daje mi tyle, ile naprawdę potrzebuję. On wie, co jest konieczne dla mojego codziennego życia i dla mojego wzrostu duchowego. Ewangelia uczy mnie zaufania Bogu, nawet wtedy, gdy chciałbym mieć więcej. To, co On daje, wystarcza, nawet jeśli czasem wydaje mi się to minimum.
Boże mój, pomóż mi zrozumieć Twoją opatrzność w moim życiu. Amen.
Add comment
Comments