Matthew 21:33-43
This is the landlord's heir: come, let us kill him
Jesus said to the chief priests and the elders of the people, ‘Listen to another parable. There was a man, a landowner, who planted a vineyard; he fenced it round, dug a winepress in it and built a tower; then he leased it to tenants and went abroad. When vintage time drew near he sent his servants to the tenants to collect his produce. But the tenants seized his servants, thrashed one, killed another and stoned a third. Next he sent some more servants, this time a larger number, and they dealt with them in the same way. Finally he sent his son to them. “They will respect my son” he said. But when the tenants saw the son, they said to each other, “This is the heir. Come on, let us kill him and take over his inheritance.” So they seized him and threw him out of the vineyard and killed him. Now when the owner of the vineyard comes, what will he do to those tenants?’ They answered, ‘He will bring those wretches to a wretched end and lease the vineyard to other tenants who will deliver the produce to him when the season arrives.’ Jesus said to them, ‘Have you never read in the scriptures:
It was the stone rejected by the builders
that became the keystone.
This was the Lord’s doing
and it is wonderful to see?
‘I tell you, then, that the kingdom of God will be taken from you and given to a people who will produce its fruit.’
Once again, we have an opportunity to hear the parable of the landowner and his tenants. This Gospel reveals another mystery of the human heart. Those entrusted with the vineyard failed to resist temptation and, tragically, became robbers and even murderers. They proved ungrateful and committed the gravest of crimes: murder.
This parable portrays people who are full of pride and entitlement, believing that the whole world and everything in it belongs to them. They cannot understand the meaning of receiving something as a gift. Such a person is unable to feel gratitude towards God or others because, in their view, everything should already be theirs.
An insatiable desire to possess can lead to hatred, harm, and even crime, as we see in today’s Gospel, when the tenants kill the servants and, finally, the landowner’s son.
Greed and ingratitude harm both our relationship with God and our relationships with other people.
God has given us many gifts, yet we so often forget them. We fail to recognise what we already have because human nature keeps wanting increasingly. There is a well-known saying: “Appetite comes with eating,” and it is very true. We justify our behaviour by comparing ourselves with others and envying those who seem to have more.
Today’s Gospel teaches us to be grateful. It reminds us that life is a gift from God. None of us is perfect, but we should all give thanks to God for the life He has given us.
There is one more important point: gratitude teaches us humility. We should be humble and mindful of the dignity and value of our lives.
Every Mass offers us the greatest lesson in gratitude and humility. Jesus Himself offers Himself to the Father for our salvation. As the unblemished gift, He offers Himself to God for us upon the altar.
All the texts of the Mass express thanksgiving and gratitude to God. All its hymns praise the heavenly Father and bear witness to His glory.
I would like to quote a poem inscribed in bronze at the Institute of Rehabilitation in New York:
I asked ...
I asked God to give me the power to succeed -
"He made me weak to teach me obedience;
I asked for health to do great deeds -
He gave me a disability to do even better;
I asked God for money so I could be happy -
"He gave me poverty to be wise;
I asked for power to gain respect -
He gave me weakness to feel the need of God;
I asked for a companion in order not to live alone -
He gave me my heart so I could love all my brothers;
I asked for joy -
"And I have been given life to enjoy everything;
I did not receive what I asked -
"But I got everything I expected.
Almost despite myself; My unspeakable prayers have been heard.
And I am the happiest of all people.
Blessed be God in my life.
Amen.
(Mt 21, 33-43)
Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: "Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: "To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo". Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?" Rzekli Mu: "Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze". Jezus im rzekł: "Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: "Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach". Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce".
Po raz kolejny mamy okazję usłyszeć przypowieść o gospodarzu i jego pracownikach. Ta Ewangelia odkrywa kolejną tajemnicę człowieka. Ludzie zatrudnieni do pracy w winnicy nie mogli oprzeć się pokusie i niestety stali się złodziejami, a nawet mordercami. Okazał się skompromitowany i popełnił największą zbrodnię jaką jest morderstwo.
Przypowieść ta jest jednym z przykładów ludzi pełnych pychy i żądań, jak się im wydaje, że cały świat i jego rzeczy należą do nich. Nie potrafią rozpoznać znaczenia obdarowywania. Człowiek tego typu nie jest w stanie odczuwać żadnej wdzięczności wobec Boga i innych, gdyż jego zdaniem wszystko powinno należeć do nich.
Nieograniczone posiadanie może prowadzić do nienawiści, krzywdy, a nawet przestępstwa, jak widzimy w dzisiejszej Ewangelii, kiedy dzierżawcy zabili służbę, a w końcu syna właściciela.
Chciwość i brak wdzięczności szkodzą Bogu i ludziom.
Bóg dał nam wiele darów, ale często o tym zapominamy. Nie zdajemy sobie sprawy z tego, co mamy, ale nasza ludzka natura chce coraz więcej. Znane jest powiedzenie: „Apetyt przychodzi wraz z jedzeniem”. I to jest bardzo prawdziwe. Usprawiedliwiamy swoje zachowanie, bo jesteśmy zazdrośni, że inni mają więcej.
Dzisiejsza Ewangelia uczy nas, że powinniśmy być wdzięczni. Przypomina nam, że nasze życie jest darem Boga. Nikt nie jest doskonały, ale wszyscy powinniśmy dziękować Bogu za życie, które nam dał.
I jeszcze jedno: bycie wdzięcznym uczy nas pokory. Musimy być pokorni i świadomi godności i wartości naszego życia.
Największą lekcją wdzięczności i pokory jest każda Msza św. Jezus ofiarowuje siebie Ojcu dla naszego zbawienia. Jako dar niepokalany składa się za nas Bogu na ołtarzu.
Wszystkie teksty Mszy świętej zawierają dziękczynienie i wdzięczność Bogu, wszystkie hymny wychwalają Ojca Niebieskiego i są dowodem Jego chwały.
Chciałbym zacytować wiersz wyryty w brązie w nowojorskim Instytucie Rehabilitacji:
Prosiłem...
Prosiłem Boga o danie mi mocy w osiąganiu powodzenia -
- Uczynił mnie słabym abym się nauczył pokornego posłuszeństwa;
Prosiłem o zdrowie dla dokonania wielkich czynów -
- Dał mi kalectwo, abym robił rzeczy lepsze;
Prosiłem Boga o bogactwo, abym mógł być szczęśliwy -
- Dał mi ubóstwo abym był rozumny;
Prosiłem o władzę, żeby mnie ludzie cenili -
- Dał mi niemoc, abym odczuwał potrzebę Boga;
Prosiłem o towarzysza, abym nie żył samotnie -
- Dał mi serce, abym mógł kochać wszystkich braci;
Prosiłem o radość -
- A otrzymałem życie, abym mógł cieszyć się wszystkim;
Niczego nie otrzymałem, o co prosiłem -
- Ale dostałem wszystko, czego się spodziewałem.
Prawie na przekór sobie; moje modlitwy niesformułowane zostały wysłuchane.
Jestem spośród ludzi najhojniej ze wszystkich obdarowany.
Amen.
Add comment
Comments